Houd rekening met de lange termijn

In gebiedsprocessen is het kijken naar de lange termijn essentieel om toekomstbestendige keuzes te maken die passen bij een veranderend klimaat, veranderende ruimtelijke opgaven en maatschappelijke ontwikkelingen. Door ver terug in de tijd te kijken en verder vooruit te kijken, bij voorkeur richting 2100, ontstaat ruimte om voorbij de kortetermijnbelangen te denken en een koers te bepalen die generaties overstijgt. Een gedeelde langetermijnvisie helpt daarbij: het biedt houvast, geeft richting aan investeringen en maakt het mogelijk om consequent te blijven in besluitvorming. Tegelijk vraagt het om discipline om dat toekomstbeeld te bewaken, zodat keuzes op korte termijn niet botsen met wat op de lange termijn wenselijk is. Daarom is het belangrijk dit toekomstbeeld goed te borgen, bijvoorbeeld in een langetermijnvisie. Door nu al te werken vanuit een helder toekomstperspectief, kunnen gebiedsprocessen bijdragen aan robuuste, veerkrachtige landschappen waarin toekomstige generaties veilig en prettig kunnen leven.

Tips

  • Probeer in het gebiedsproces zoveel mogelijk naar de lange termijn te kijken. Kijk bijvoorbeeld door naar 2100.
  • Leg het beeld, de ontwikkelrichting of koers voor de lange termijn vast in een langetermijnvisie.
  • Probeer het beeld voor de lange termijn goed te bewaken: bepaal welke stappen nu al gezet kunnen worden voor een toekomstbestendig gebied en voorkom dat keuzes worden gemaakt die onmogelijk maken wat je op de lange termijn zou willen.
  • Gebruik bestaande informatie om een ontwikkelpad voor de toekomst vorm te geven. Maak daarbij bijvoorbeeld gebruik van een gebiedsbiografie en klimaatscenario’s. Een gebiedsbiografie geeft informatie over de ontstaansgeschiedenis en hoe het landschap is aangepast.

Hoe dan? NOVEX regio Zwolle maakt een ontwikkelpad richting 2100

NOVEX regio Zwolle kijkt in het gebiedsproces nadrukkelijk richting 2100 door al vroeg te werken met een lang tijdspad en een ontwikkelpad dat via ‘backcasting’ helpt te bepalen welke stappen nu al gezet kunnen worden voor een toekomstbestendig gebied. Omdat deze horizon verder reikt dan gebruikelijk in omgevingsvisies, brengt dit complexiteit met zich mee: vraagstukken die na 2050 spelen passen niet altijd binnen bestaande beleidskaders. Een belangrijk fundament om hiermee om te gaan is de gebiedsbiografie, waarin de ontstaansgeschiedenis van het landschap en eerdere ingrepen door de mens zijn geanalyseerd. Deze historische inzichten vormen de basis om te beseffen dat dezelfde maakbaarheid niet houdbaar is richting 2100. Om ook vooruit te kijken naar de toekomst, combineert de regio beschikbare klimaatscenario’s en onderzoeken van waterschappen en provincies en vertaalt deze kennis naar het gebied.