Zoeken

De afgelopen vier jaar is in Nederland een risicobenadering voor droogte ontwikkeld. Met een risicobenadering voor droogte krijgen waterbeheerders en andere betrokkenen meer inzicht in het effect van droogte op zoetwatervoorziening als je geen of juist wel maatregelen neemt.

Tijdens de werksessie over de proeftuin hittekwetsbaarheid zijn handvatten gegeven om concreet aan de slag te gaan met de gepresenteerde hitte- en eenzaamheidskaart en om de verbinding tussen het fysieke en sociale domein te leggen.

In de aanloop naar het NAS-symposium over lokale hitteplannen, op 8 oktober in Amersfoort, discussieerden twaalf experts over het omgaan met hitte in Nederland. Aanleiding was de extreem hete week in juli van dit jaar, die onverwacht leidde tot ongekende hitterecords en zelfs tot doden. Het gesprek was een initiatief van Madeleen Helmer van het NAS-team (Nationale klimaatadaptatiestrategie). Conclusie van het gesprek: er is behoefte aan meer kennis en aan een aanpassing van het Nationaal Hitteplan, bij extreme hitte.

Inzichten geven in hoe hittebestendigheid en de hitteopgave voor een specifiek gebied gedefinieerd kunnen worden en hoe dit vertaald kan worden naar richtlijnen voor een hittebestendige buitenruimte.

Een lokaal hitteplan kan de basis vormen voor een draaiboek waarmee overheids- en maatschappelijke organisaties tijdens een hitteperiode in actie kunnen komen – gezamenlijk, maar wel elk vanuit hun eigen expertise. Het lokale hitteplan helpt organisaties bijvoorbeeld bij het verkrijgen van achtergrondinformatie en bij het uitvoeren van hun reguliere taken en aanvullende maatregelen tijdens hitte.

Een panelgesprek over de vraag: hoe kunnen activiteiten op het gebied van natuur, gezondheid en eenzaamheid elkaar vinden? Geleid door Madeleen Helmer van het NAS-team.

Het symposium over lokale hitteplannen op 8 oktober 2019, trok ruim negentig deelnemers naar Amersfoort. Het was een gemêleerd gezelschap, bestaande uit medewerkers van gemeenten, provincies, rijksoverheid, GGD-en, Rode Kruis, ouderenbonden, waterschappen, kennisinstituten, verzekeraars en adviesbureaus. Ze staken veel op over hitte en gezondheid, de rol van groen in de stad en over een nieuw instrument voor gemeenten: de hitte- en eenzaamheidskaart.

De werkregiobijeenkomst van het Deltaprogramma Ruimtelijke adaptatie (DPRA) trok bijna tachtig mensen naar Utrecht. Professionals uit het hele land kregen informatie over de impulsregeling klimaatadaptatie en wisselden ervaringen uit over de risicodialoog. Ook konden ze hun inbreng gegeven aan een instrument-in-wording dat uitleg geeft over het voorbereiden, voeren en afronden van de risicodialoog. De aanwezigen namen actief deel aan het programma, stelden vragen, reageerden op elkaar en maakten duidelijk dat ze samen willen bouwen aan een klimaatbestendig Nederland.

We weten niet zeker hoe snel en hoe erg het klimaat verandert. Dat maakt het vaak lastig om te bepalen wat de beste adaptatiestrategie is. Daarom maken we binnen het klimaatadaptatieveld veel gebruik van scenario’s. Deze scenario’s beschrijven een reeks van mogelijke klimaatontwikkelingen, en kunnen we gebruiken om verschillende adaptatiestrategieën te onderzoeken. Maar hoe gebruik je scenario’s precies?